دل نوشته

به عشق امام و پدرم

seiedir — Sun, 12 Feb 2012 23:49:00 GMT

با سلام

میخواستم این پست رو برای 12 بهمن بزنم تو وبم ولی خب نشد

امام این روایت رو هر وقت نگاه میکنم به معنای حقیقی دریافت میکنم که منظور از مردمانی در این روایت به چه افرادی گفته میشود

هنوز که هنوز است پدرم با نام مقدس امام خمینی (ره) اشک در چشمانش هویدا میشود

آری به عشق پدرم و پدرم

امام کاظم(سلام الله عليه): مردى از قم مردم را به حق فرا مى‏خواند و بر گرد او مردمانى فراهم مى‏آيند كه چونان پاره‏هاى آهن استوارند، طوفان‏ها آنها را به لرزه نمى‏اندازد و از جنگ خسته نمى‏شوند و بزدلى نشان نمى‏دهند، به خدا توكّل دارند و فرجام از آنِ پرهيزگاران است.

میزان الحکمة ج 2 ص

دزدی مـال و دزدی دیـن

seiedir — Thu, 02 Feb 2012 15:40:00 GMT

سلام در این روزگار انسان چیزها و کارهای از بعضی از افراد مشاهده میکند که به نوعی دزدی میباشد

حالا میخوای کاسب باش یا میخوای کارمند دزدی دزدی اما دزدی باورهای مردم کار دروستی نیست

این داستانی است که پیشنهاد میکنم بعضی افرادو ...بخوانند تا دزد باورهای مردم نباشند.

------------------------------------------------------------

گویند روزی دزدی در راهی، بسته ای یافت که در آن چیز گرانبهایی بود و دعایی نیز پیوست آن بود.
آن شخص بسته را به صاحبش برگرداند.
او را گفتند : چرا این همه مال را از دست دادی؟
گفت: صاحب مال عقیده داشت که این دعا، مال او را حفظ می کند.
و من دزد مال او هستم، نه دزد دین.
اگر آن را پس نمیدادم و عقیده صاحب آن مال، خللی می یافت ؛
آن وقت من، دزد باورهای او نیز بودم و این کار دور از انصاف است ...

عشق را انتخاب كن

seiedir — Wed, 04 Jan 2012 06:55:01 GMT

زمانيكه مردي در حال پوليش كردن اتوموبيل جديدش بود كودك 4 ساله اش تكه سنگي را برداشت و بر روي بدنه اتومبيل خطوطي را انداخت.
مرد آنچنان عصباني شد كه دست پسرش را در دست گرفت و چند بار محكم پشت دست او زد بدون انكه به دليل خشم متوجه شده باشد كه با آچار پسرش را تنبيه نموده.
...
در بيمارستان به سبب شكستگي هاي فراوان انگشت های دست پسر قطع شد
وقتي كه پسر چشمان اندوهناك پدرش را ديد از او پرسيد "پدر كی انگشتهای من در خواهند آمد

آن مرد آنقدر مغموم بود كه هيچ نتوانست بگويد به سمت اتوموبيل برگشت وچندين بار با لگد به آن زد
حيران و سرگردان از عمل خويش روبروي اتومبيل نشسته بود و به خطوطي كه پسرش روي آن انداخته بود نگاه مي كرد. او نوشته بود
"دوستت دارم پدر"
روز بعد آن مرد خودكشي كرد

خشم و عشق حد و مرزي ندارند عشق را انتخاب كنيد تا زندگي دوست داشتنی ای داشته باشيد...

ارباب غریب

seiedir — Thu, 22 Dec 2011 12:40:57 GMT

تنهائی درد غریبیست، غریب! و اینک بیش از 25 روز می‌گذرد که او ، معشوقش را ندیده است. در کوچه‌های خلوت شهر، شه زاده‌ای را به اسیری می برند که روزی معلم قرآن این مردمان بوده است.

چه رمزآلود! واژه قرآن، روزگاری قرآن را به جنگ قرآن و آیه "تطهیر" را به پای حکمیت بردند و امروز جان قرآن را به جرم شوریدن بر خط به اسارت میبرند.

حقیقت تلخ است و آیه آیه‌ی فرقان حق ، پس خاموش ‌ای " هل اتی..."، چون کام مردم را تلخ میکنی...

ای کلام خدا مگر چه گفته ای که اینگونه از بلندای نیزه صدایت به گوش می‌رسد؟ مگر نه اینکه دنیا را بازیچه و مطاعش را بی‌ارزش خوانده‌ای؟ و زر و زیور و فرزند را آزمایش! و جائی دیگر ما را از خدا خوانده و به سوی او وعده داده‌ای! پس چرا این مردمان تو را دشنام می‌دهند؟ مگر شیرینی کلامت را نمی‌فهمند، مگرعسل کلامت در دهانشان ننشسته؟ آنگاه که می‌گویی:
اى روح آرامش يافته،

خشنود و پسنديده به سوى پروردگارت باز گرد،
و در زمره بندگان من داخل شو،
و به بهشت من درآى...

و خوشا بر حال تو ای حسین ! که به آرامش رسیده‌ای و آرامش نیز به تو ، من را دریاب که سخت پریشانم ، پریشان... مدتهاست به دنبال آرامشم ، در این گوشه ، در آن دیار ، کنار این ، کنار آن ... ولی نمیدانم چرا هنوز بی قرارم ، بی قرار . گفتند ثروت !؟ ، گفتند قدرت !؟، گفتندشهرت!؟ ، گفتند شهوت!؟ ... اما نشد که نشد .

دعایم کن مولا ، دعائی به وسعت آرامش. برای حال زار و گناهان من گریه کن ، و وای بر من!

من خوب میدانم که که رنگ گناه را فقط بی رنگی اشک می‌شوید ، پس گریه کن مولا ، گریه‌ای به وسعت ابدیت !!! آیا درست شنیده‌ام؟ که فرموده‌اند :هنگام اشک بر مصائب حسین علیه السلام حسین نیز برای گناهان ما می‌گرید.

حسین آرام جانم

حسین به كربلا نیامد تا بجنگد

seiedir — Thu, 01 Dec 2011 03:57:00 GMT

قافله عشق همراه با بوی سیب و محرمی دیگر از راه رسید در سفر تاریخ و این تفسیری است بر آنچه فرموده اند: کل یوم عاشورا و کل ارضٍ کربلا...

این سخنی است که پشت شیطان را می لرزاند و یاران حق را به فیضان دائم رحمت او امیدوار می سازد...

محرمی دیگر از راه رسید و دیگر بار که چندین قرن از غروب غریبانه عاشورا و كربلای ۶۱ هجری می‌گذرد، یاد رشادت، پایداری، عدالتخواهی، شهامت و شهادت حضرت اباعبدالله الحسین (ع)، ابوالفضل العباس(ع) و هفتادو دو پایمرد صحرای کربلا دوباره در دل‌ها جان گرفت چراكه حماسه كربلا و واقعه ی عاشورا مهم‌ترین رخدادی بوده كه مظلومیت امام حسین(ع) و ددمنشی دشمنان اهل بیت را روایت می کند که شاید نظیر چنین حادثه ای در هیچ جای تاریخ اتفاق نیفتاده است.

نام حسین(ع) با محرم پیوند خورده و جانفشانی او و یاران باوفایش به محرم، روح و حیات دمیده است. ماه محرم برای شیعیان و عاشقان حسین(ع) از آن سالهای دور تا به حال، ماه حزن و اندوه بوده است.

آنان همه ساله به عشق امام حسین(ع) گرد هم می آیند، بر مظلومیتش اشک ماتم می ریزند و از چشمه زلال عنایتش سیراب می شوند.

به بيان رهبر معظم انقلاب: «حسين‌ بن علي(ع) با ساز و برگ جنگ به كربلا نيامده بود. آن كسي كه مي‌خواهد به ميدان جنگ برود، سرباز لازم دارد؛ اما امام حسين بن علي(ع) زنان و فرزندان خود را با خود آورده است. اين به معناي آن است كه اينجا بايد حادثه‌اي اتفاق بيفتد كه عواطف انسان‌ها را در طول تاريخ همواره به خود متوجه كند.» (خطبه‌هاي نماز جمعه، 26 فروردين 1379)

حسين و حواريونش با جان و ايمان آمده‌اند تا نه خون دشمن، كه خون خود بريزند و اسوه‌ ايثار و فداكاري براي تمامي عاشوراها و كربلاهاي تاريخ باشند.

اما نه چنان است كه اين مسيح بر صليب، گناه آيندگان را به جان خريده باشد، او خار چشم گنهكاران همه تاريخ و مايه‌ بيداري همه‌ مظلومان و ستمديدگان عالم بشريت است؛ براي ما كه در اين زمانه به سر مي‌بريم و وقايعي همچون انقلاب اسلامي بهمن 1357 و دفاع مقدس هشت‌ساله در برابر رژيم بعثي عراق را پيش چشم داريم، باور اين حقيقت، دشوار نيست.

اما عاشورا و كربلا فقط از آن ما مسلمانان نيست. آنچه در محرم سال 61 هجري به وقوع پيوست حادثه‌اي از آن تاريخ است و متعلق به تمامي آيندگان.

حسين بن علي(ع) امروز در اقصي نقاط جهان شناخته شده است و ماجراي زندگي و مرگ زيباي او تحسين هر آزاده‌ آزادي‌خواهي را با هر مرام و مسلك و دين و آييني برمي‌انگيزد. مردمان شايد همه، اسلام را نشناسند اما عدالت و آزادي و عزت و كرامت نفس را مي‌شناسند.

حسین(ع) برخلاف آنچه غافلان از سر دشمنی بر زبان می‌رانند، نه تنها مظهر جنگ و خونریزی و خشونت نبود كه نماد بی‌بدیل مظلومیت و شهادت است.

حسین(ع)به كربلا نیامد كه انتقام بگیرد، آمد كه دیگران در طول تاریخ، انتقام خون پاك او و یارانش را از یزیدیان زمانه بگیرند.

حسین به كربلا نیامد تا بجنگد، آمد تا شاهدی باشد هماره زنده بر مظلومیت حق و فریبندگی باطل، او نه برای خونخواهی، كه برای عدالت طلبی و شهادت در سرزمین بلاخیز کربلا قدم گذاشت.

حسین(ع) و یارانش با جان و ایمان آمده‌ بودند تا نه خون دشمن، كه خون خود بریزند و اسوه‌ ایثار و فداكاری برای تمامی عاشوراها و كربلاهای تاریخ باشند.

حسین(ع) فقط رضای خدا را در نظر داشت و جان خویش و اهل بیت و اصحاب خویش را با خداوند معامله نمود. تحمل تشنگی و رنجهای عاشورا و اسارت اهل بیت او برای رضای رب العالمین بود تا مکتب و دینش زنده بماند تا جامعه گرفتار در ظلم آزاد گردد.

حسین(ع)خواست مسلمانانی که پیامبر و علی و فاطمه (ع) را فراموش کرده بودند دوباره برگرداند، او میخواست مردم اسیر و برده دنیا و خواهشهای نفسانی خویش نشوند، او یاد و خاطره معاد را زنده گردانید، او میخواست مکتب توحیدی لا الله الا الله باقی بماند، او میخواست بیت المال مسلمانان که در دست جنایتکاران افتاده بود و همه حیف و میل میشد به مسلمین بازگرداند.

حسین(ع) میخواست دوباره قرآن همراه با فهم حقایق تلاوت گردد، او میخواست به انسانهای جهان بفهماند که دیندار واقعی باشند و هیچگاه در مقابل ظلم ستمگران سکوت نکنند و تنها در سایه ی آگاهی از دنیا و همنوعان خود بندگی خداوند را شایسته خویش بدانند.

اما عاشورا و كربلا فقط از آن ما مسلمانان نیست. آنچه در محرم سال 61 هجری به وقوع پیوست حادثه‌ای از آن تاریخ است و به تمامی آیندگان تعلق دارد. حسین بن علی(ع) امروز در اقصی نقاط جهان یک الگوی وارسته و شناخته شده است و ماجرای زندگی و وداع زیبای او با زندگی، تحسین هر آزاده‌ ای را با هر مرام و مسلك و دین و آیینی برمی‌انگیزد. مردمان شاید همه، اسلام را نشناسند اما تمامی نسل ها عدالت و آزادی و عزت و كرامت نفس را می‌شناسند.

اینها همه و همه ارزش‌های انسانی هستند که نه صرفا اسلامی، بلکه هرآن‌كس كه آزادی و آزادگی را قدر بنهد، سیدالشهدا را هم می شناسد و هر آن‌كس كه آزادیخواهی و عدالت‌طلبی آرمان او باشد.حسین(ع)، پیشوا و امام اوست. برای همین است که این روزها حال و هوایمان عوض شده و در هر کوی و برزن وطنمان نام "یا حسین" حیاتی دوباره گرفته است، صدای "یا مظلوم" از ماذنه‌های شهر در همه‌جا پیچیده است و شیفتگان حسین(ع) با جامه‌های سیاه زیر خیمه وفاداری‌اش دل را با نوحه و سوگنامه های حضرتش آذین بسته اند.

نام حسین (ع) که بر زبانت می وزد، جانت جوانه می زند، بارانی می شوی، سراپایت آینه می شود، بلند می شوی، وضوی اشک می گیری و سرازیری چشمانت را به شیون می نشینی. چون میدانی که آغاز فصل دلدادگی و عرض ارادتمندی به آقا امام حسین(ع) فرا رسیده و در سایه اهتزاز بیرق‌های عزاداری‌اش هنوز هم می توانی راه و رسم حقیقی آزادگی را بیاموزی و فریاد "هیهات منا الذله" اش را در وانفسای زمانه ات معنا کنی و با سرلوحه قرار دادن آرمان های او آینده ات را سامان ببخشی ...

حسین هنوز هم تشنه لبیک است
هوالیس به صبح القریب

این است بچه با مرام !

seiedir — Wed, 23 Nov 2011 03:01:00 GMT

بیچاره آمریکایی ها ؛ بدبخت غربی ها

سالیان است که خودشان را می کشند و اتاق فکر و برنامه ریزی و چاره سازی

و با هویت یک ملت بازی ،

و باز محرم می شود و هرچه رشته بودند می شود آش رشته ی نذریِ رقیه !

سیّاسان شان می نشینند و مطالعه و تحقیق و جاسوسی می کنند

چندین سال

و بعد نتیجه آن می شود که هان ،

فهمیدیم ، مشکل این ملت آن است که اتحاد دارند و روحیه ی شهادت طلبی

و غیرت !

باید کاری کنیم که بشوند بی غیرت ...

دین را می کوبیم ، جک می سازیم ، رمان می نویسیم

مسخره می کنیم ؛

ترک و لُر و فارس را به جان هم می اندازیم

و پابند دنیاشان می کنیم ؛

دختران شان را خر می کنیم تا وقتی به خیابان می روند

خیال کنند دارند به حجله ی عُرس می روند

و جوری آرایش کنند که آسایش پسران شان گرفته شود

و قدرت مغزشان ؛

تا به جای مُخ ، ...شان کار کند صبح تا شام .

روزشان را شام می کنیم

و مشام فطرت شان را زُکام

تا کام شان فقط دود را بشناسد و عینک دودی و بنزِ شیشه دودی را

تا میراث اسلاف شان را دود کنند و بخندند ، مثل شیشه کش ها ؛

و آخر سر بگویند : کدام اسلام ؟ کدام امام ؟ بزن به سلامتی هرچه با مرام ...

این کاری است که آنها می کنند ؛ تهاجم !

و کاری که ما می کنیم ، یعنی نمی کنیم

این است که سال تا سال ، دست روی دست می گذاریم و دل دل می کنیم

که نهی از منکر ، بکنیم ؟ نکنیم ؟ کار فرهنگی ، جواب می دهد ؟ نمی دهد ؟

به راستی ، با این کاستی ، اگر حراستی غیبی نبود ، چندین سال پیش ما به هلاکت رسیده بودیم ؟!

ولی ... باز محرّم می شود و گاهِ آب بندیِ پیچ های شُل شده

و طیّاره های نامرئی ، گَردِ اشک بر مَرغزار جان ها می پاشند

و شورشی می شود ؛ شورِ شور !

و باز هم جوان های گناهکار ، بین روضه ، عهد می بندند که برگردند

و از روضه ی مسلم شرم شان می آید ، که امام شان را تنها بگذارند

و شام رقیه ، عرق شرم و اشک چَشم را تلاقی می دهد

که خرس گنده ! تو اندازه ی یک دختر سه ساله هم به درد امامت نمی خوری !!

و باز هم پیوند امت و امامت ...

اتاق های فکر شیطانی ، باز هم بنشینید و تار عنکبوت ببندید بر درِ خانه ی عشق !

امام ، میان دارِ حسینیه ی این قیام ، می نویسد :

(( ما مفتخريم كه ائمه معصومين ما - صلوات الله و سلامه عليهم - در راه تعالي دين اسلام و در راه پياده كردن قرآن كريم كه تشكيل حكومت عدل يكي ازابعاد آن است ، در حبس و تبعيد به سر برده و عاقبت در راه براندازي حكومتهاي جائرانه و طاغوتيان زمان خود شهيد شدند. ))

و این همان است که گفت

این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است ...

الی الحَشرِ حتّی یَبعَثَ اللهُ قائماً / یُفَرِّجُ عنّا الهَمَّ و الکُرُباتِ ...

جايگاه رفيع از ديدگاه ملانصرالدين...

seiedir — Thu, 06 Oct 2011 02:03:27 GMT

يک روز ملا نصر الدین برای تعمیر بام خانه خود مجبور شد، مصالح ساختمانی را بر پشت الاغ بگذارد و به بالای پشت بام ببرد.
الاغ هم به سختی از پله ها بالا رفت .
ملا مصالح ساختمانی را از دوش الاغ برداشت و سپس الاغ را بطرف پایین هدایت کرد.
ملا نمی دانست که خر از پله بالا می رود،
ولی به هیچ وجه از پله پایین نمی آید.
هر کاری کرد الاغ از پله پایین نیآمد.
ملا الاغ را رها کرد و به خانه آمد ، که استراحت کند.
در همین موقع دید الاغ دارد روی پشت بام بالا و پایین می پرد .
وقتی که دوباره به پشت بام رفت ، می خواست الاغ را آرام کند که دید الاغ به هیچ وجه آرام نمی شود.
به ناچار خودش برگشت پایین .
بعد از مدتی متوجه شد که سقف اتاق خراب شده و پاهای الاغ از سقف چوبی آویزان شده،
بالاخره الاغ از سقف به زمین افتاد و مرد .
بعد ملا نصر الدین گفت:
لعنت بر من که نمی دانستم که اگر خر به جایگاه رفیع برسد
هم آنجا را خراب می کند و هم خودش را می کشد!!!

چرا باید «اعوذ بالله من الشیطان رجیم»بگویم

seiedir — Wed, 21 Sep 2011 03:57:27 GMT

با سلام چند روز پیش یکی از دوستان عزیزم سوال کرد ازم که چرا باید «اعوذ بالله من الشیطان رجیم» را قبل از «بسم الله الرحمن الرحیم» گفت و .....؟

به صورت کوتاه اگر بخواهم بیان کنم باید عرض کنم:

باید اول دید در کدام سوره ی قرآن آمده است که اعوذ بالله من الشیطان رجیم را باید قبل بسم الله الرحمان الرحیم گفت؟ »

یکی از آداب تلاوت قرآن که در قرآن و روایات آمده است گفتن" اعوذ بالله من الشیطان رجیم" قبل از تلاوت قرآن است حتی باید آنرا قبل از "بسم الله الرحمن الرحیم " گفت به این دلیل که "بسم الله الرحمن الرحیم "جزء قرآن است. البته اين پناه بردن نبايد محدود به لفظ و سخن باشد بلكه بايد در اعماق روح و جان نفوذ كند و در تمام مدت تلاوت این حالت حفظ شود.»

در اسلام همه چيز نياز به برنامه دارد مخصوصا بهره‏گيرى از كتاب بزرگى همچون قرآن، به همين دليل در خود قرآن براى تلاوت و بهره‏گيرى از اين آيات آداب و شرائطى بيان شده است که عبارت است از:

1- تماس گرفتن با خطوط قرآن بايد توام با طهارت و وضو باشد. قرآن مى‏فرمايد: قرآن را جز پاكان لمس نمى‏كنند." [1]

اين تعبير ممكن است هم اشاره به پاكيزگى ظاهرى باشد، و هم اشاره به اين كه درك مفاهيم و محتواى اين آيات تنها براى كسانى ميسر است كه از رذائل اخلاقى پاك اند، یعنی انسان باید از صفات زشتى كه بر ديده حقيقت بين او پرده مى‏افكند، دور باشد تا از مشاهده جمال حق و حقایق قرآن محروم نگردد.

2-- قرآن را بايد به صورت" ترتيل" تلاوت كرد، يعنى شمرده، و توام با تفكر.[2]

3- به هنگام آغاز تلاوت قرآن بايد از شيطان رجيم و رانده شده درگاه حق، به خدا پناه برد، چنان كه در آيات فوق خوانديم"هنگامى كه قرآن مى‏خوانى، از شرّ شيطان مطرود، به خدا پناه بر! [3]

در روايتى از امام صادق (ع) مى‏خوانيم كه در پاسخ اين سؤال كه چگونه اين دستور را عمل كنيم؟ و چه بگوئيم؟ فرمود بگو:"استعيذ بالسميع العليم من الشيطان الرجيم‏"

و در روايت ديگرى مى‏خوانيم كه امام به هنگام تلاوت سوره حمد فرمود: "اعوذ باللَّه السميع العليم من الشيطان الرجيم، و اعوذ باللَّه ان يحضرون" یعنی:" به خداوند شنوا و دانا از شيطان رجيم پناه مى‏برم، و هم به او پناه مى‏برم از اينكه نزد من حضور يابند"!

اما اینکه در هنگام تلاوت قرآن، گفتن "اعوذ بالله من الشیطان رجیم" باید قبل از "بسم الله الرحمن الرحیم "باشد به این دلیل است که "بسم الله الرحمن الرحیم "جزء قرآن است از این رو باید قبل از ورود به متن قرآن باشد.

همچنین در روایتی آمده است که اولین چیزی که جبرئیل در باره قرآن به پیامبر اکرم (ص) گفت این بود: ای محمد بگو: "أَسْتَعِيذُ بِالسَّمِيعِ الْعَلِيمِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ" سپس گفت بگو: " بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ".[4]‏

البته اين پناه بردن نبايد محدود به لفظ و سخن باشد بلكه بايد در اعماق روح و جان نفوذ كند به گونه‏اى كه انسان هنگام تلاوت قرآن از خوهاى شيطانى جدا گردد، و به صفات الهى نزديك شود، تا موانع فهم كلام حق از محيط فكر او برخيزد و جمال دلاراى حقيقت را بدرستى ببيند.[5]

بنا بر اين پناه بردن به خدا از شيطان هم در آغاز تلاوت قرآن لازم است و هم در تمام مدت تلاوت هر چند به زبان نباشد.

[1] - لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ:"

[2] - مزمل ،4 وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا

[3]-نحل،98، فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجيمِ

[4]- مستدرك‏الوسائل ج : 4 ص : 265- 4، الشَّيْخُ أَبُو الْفُتُوحِ الرَّازِيُّ فِي تَفْسِيرِهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ‏قَالَ أَوَّلُ آيَةٍ نَزَلَتْ أَوْ أَوَّلُ مَا قَالَهُ جَبْرَئِيلُ لِرَسُولِ اللَّهِ ص فِي أَمْرِ الْقُرْآنِ أَنْ قَالَ لَهُ يَا مُحَمَّدُ قُلْ أَسْتَعِيذُ بِالسَّمِيعِ الْعَلِيمِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ثُمَّ قَالَ قُلْ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ‏

[5]- تفسير نمونه، ج‏11، ص:401 و402

جهاد اقتصادي را جدی بگیریم

seiedir — Sat, 09 Jul 2011 08:19:38 GMT

به عمل کار برآيد به سخنراني نيست ؛

ولا حول ولا قوه الا بالله العلي العظيم

چند سالي است كه رهبر فرزانه انقلاب هر سال را با عنوان يك نام نامگذاري كرده و به اين ترتيب طي رهنمودهايي دل سوزانه و پدرانه از مسوولان و مردم مي‌خواهند آن موضوع را سرلوحه اقدامات خود قرار دهند تا «مفید»برای کشور و خودمان باشد.

امسال نيز با توجه به رويكرد سال گذشته در اصلاح الگوي مصرف انرژي به نام «جهاد اقتصادي» مزين شد تا دولت، مجلس و قوه قضاييه از يك سو و مردم از سوي ديگر، اين شعار را نصب‌العين خود قرار داده و به آن جامه‌عمل بپوشانند.

خاصه از آن رو كه دشمنان بيروني انقلاب اسلامي با حربه تحريم و اعمال فشار اقتصادي، جنگ اقتصادي تمام عیاری را همه‌جانبه‌ ای را با ايران آغاز كرده‌اند كه طبعا مقاومت ايرانيان در برابر آن بايد وارد فاز جهادي شود تا علاوه بر مهار هجمه‌ها، رشد و پيشرفت كشور نيز دچار خدشه نشود و سرعت گيرد.

حال با سپري شدن حدود 4ماه از آغاز اين سال و به‌رغم رويكرد دولت و مجلس در تحقق و پيگيري اجراي قانون هدفمندي يارانه‌ها به نظر مي‌رسد تا پيگيري تام و تمام اين پيام و عملياتي شدن آن به طور كامل هنوز راه درازي باقي است.

نگاه دشمن معطوف به اقتصاد است

با تاسف بايد گفت ظاهرا دستگاه‌هاي مخاطب «جهاد اقتصادي» اكنون به همان سخنراني‌ها و كلي‌گويي‌هاي خود درباره اين امر پايان داده و شايد با خود فكر كرده‌اند بايد به سراغ كارهاي عادي و برنامه‌هاي مدون قبلي رفت!

اگر ماجرا اين‌گونه باشد ـ كه متاسفانه به نظر مي‌رسد باشد ـ بايد گفت براي حركت دادن قطار به سوي تحقق جهاد اقتصادي توسط دستگاه‌هاي اجرايي، جهاد جداگانه‌اي لازم است و انگار به جاي فرهنگ‌سازي براي مردم، بايد آقايان را توجيه كرد كه وقت گذشته است و كاروان همچنان بر زمين كاروانسرا بلاتكليف و رهاست.

در حالي كه كشور با تحريم‌هاي گوناگون و فشارهاي بين‌المللي مواجه است،و دشمنان بیرونی چشم آلوده خود را به داخل دوخته اند، غرب براي مضاعف كردن فشارهاي خود بر جمهوري اسلامي ايران نه‌تنها از ابزارهاي اقتصادي استفاده مي‌كند، بلكه درصدد ناكام جلوه دادن فعاليت‌هاي اقتصادي ايران از طرق مختلف است. مزين كردن سال 90 به نام جهاد اقتصادي و با هدف مشخص كردن افقي روشن براي مسوولان نكته‌اي بجا بوده است.که باید این آقایان در این امر بسیار مهم بصیرت و ولایت پذیری را سر لوحه خود قرار دهند .

مردم منتظر جهادی عظیم هستند

اما اینگونه كه مشاهده مي‌شود هنوز هيچ‌يك از دستگاه‌هاي مسوول بجز مشتي كلي‌گويي و سخنراني، هيچ برنامه مدوني براي اجراي جهاد اقتصادي اعلام نكرده و نگفته‌اند بالاخره برنامه شفاف، مشخص، عملي و اجرايي‌شان براي اين امر چيست.

خطاب به این آقايان تصميم‌ساز و اجراكننده بايد گفت بي‌توجهي به «جهاد اقتصادي» و جدي نگرفتن آن، بي‌توجهي به منافع ملي نظام كشور است كه با ناديده‌گرفتن و پاك كردن صورت مساله، حل نمي‌شود.

قطعا اقتصاد ايران همپاي اقتصاد جهاني در حال تغيير است و اين تغيير همراه با اجراي جراحي بزرگ اقتصاد ايران وضعيت حساسي را براي كشور رقم زده است.

حال در اين وضعيت ـ بي‌رو در بايستي بگوييم ـ هرگونه غفلتي از جهاد اقتصادي مي‌تواند چالش‌هاي بزرگي براي كشور ايجاد كند. لذا در انتظار ماندن براي اعلام برنامه‌هاي شفاف جهت تحقق هرچه زودتر جهاد اقتصادي توقع بي‌جايي به نظر نمي‌رسد...

حال اگر آقایان روی این موضوع برنامه ریزی دارند و انجام میدهند باید با اطلاع رسانی دروست مردم را آگاه کنند ،چون مردم خواستار این هستند تا مسئولین جوابگو باشند .

مردم اقتصادی ولایتمدار

حال كه مردم جهاد اقتصادي را فداكارانه از سال گذشته پیرو فرمایش ولی امر خود با اجراي داوطلبانه قانون هدفمند كردن يارانه‌ها و همراهي خوب با نظام آغاز كرده‌اند و گام اول را در جهاد اقتصادي برداشته‌اند دولت نيز بايد با كنترل و مديريت حاشيه‌ها به موضوعات اصلي پرداخته، تصديگري خود در عرصه اقتصاد را به حداقل كاهش دهد و با مساعد ساختن زمينه مشاركت بيشتر مردم و بخش خصوصي جهش اقتصادي را موجب شود، چراكه تنها با وارد كردن تفكر جهادي و ايجاد جهش در عرصه اقتصاد مي‌توان گذشته را جبران و احكام و اهداف قانون برنامه پنجم توسعه را تامين كرد. البته نمايندگان مجلس نيز بر اين امر صحه گذاشته و خواهان جدي‌تر گرفتن موضوع جهاد اقتصادي با توجه به تاكيدات رهبر معظم انقلاب شده‌اند.

یاد سهراب بخیر

seiedir — Tue, 14 Jun 2011 16:38:40 GMT

به سراغ من اگر می آئید، نرم و آهسته بیائید

مبادا که ترک بردارد،چینی نازک تنهائی من.

وبه دنبال اساطیرنگردید که من درقلبم، کلبه ای پُرزاساطیر

سبک پر دارم .

کلبه ای پر شده از نور خدا.

کلبه ای غرق صفا.

ومیان کلبه، سر هفتاد و دو ملت شیدا.

یاد سهراب بخیر.

اوبه من نحوه پرواز، بروی دریا، با امید صید، ماهی قوس و قزح

را آموخت. تا من ازلای درختان سپیداربلند تا به سرمنزل مقصود،

به معراج روم . که منم قدرت پرواز ز اشعار بلندش گیرم.

یاد سهراب بخیر.

او به من لذت مِی خوردن بی حد آموخت.

که چنان مست شوم، کزسرحافظ وسعدی وفرزدق به خدا پرگیرم.

مثل اشعارکمیت ودعبل. مثل آن شاعراهل تبریز، شهریاری که

گدایش هستم، از امیر دو سرا(مولایم) کیسه ای زر گیرم.

ومس قلب خودم را امشب ز ید قدرت حیدر(ع) گیرم.

ودراین اوج سماواتی دل تا خود نور، تا درخانه اوپر گیرم.

مثل اومن امشب، قایقی خواهم ساخت.

که به آب غم عشق ازلی بندازم.

قایقی خواهم ساخت...

آری من هم چون او یارخود می جویم...

ودراین هُرم نفس گیر پرازدلشوره، گل حسرت بویم.

به همه گفته ام و می گویم.

من هم ازعمق درون یارخود می جویم...

ولی انگار که من بد کردم.

غیبتی داشته ام طولانی.

وهزار و اندی است که در این وضعیت بحرانی.

چاره ای بهرغریبی گل نرگسی ام نیست که نیست.

ولی انگار که هست.

گوش کن بانگ کسی می آید.

شاعری اهل خدا.

گوئی از زیر لحد می گوید.

چاره ای هست که هست.

ولی این صوتِ زمانی دور است.

ضربِ آهنگِ دلی پر شور است.

او سراپای کلامش نور است.

" قبله ام یک گل سرخ..."

جا نمازم بنگر بین آن یک مُهری است، نمی از جنس بلور.

با چنین قبله ومُهری نشوم از حق دور.

آری آری ای دوست.

راست می گفت سپهری آری.

قبله ام یک گل سرخ.

گل سرخی که نه قرمز، آبیست.

ورخش مهتابیست.

وبه اندازه لبهای پر از آتش عشق، کاراو بی تابیست.

شک روا نیست.

گل من آبیست.

غربت گلشن آدم زلب اوحاکیست.

بس بود خسته شدم ای کلمات.

بس بود، بسکه میان الفاظ، گل شش ماهه من روزوشبش

طوفانیست. درمیان گرما صفتش بی جانیست.

بس بود خسته شدم قافیه ها، بسکه افکار شریف سهراب،

درمیان صنعات ادبی زندانیست.

من چرا صحبت بلبل بکنم.

خود تو حرف بزن خسته شدم.

بغض اصلاً ندهد فرصت یک آه بلند.

ناله ای سر بده و فاش بگو.

روضه بی پرده بگو ای سهراب.

خیز از خانه قبرت سهراب.

قدر یک قطره بگو از ارباب.

شاعر کاشانی.

تو دلت نازک بود.

روضه باز نخواندی هرگز.

کس نفهمید که منظور تو چیست!

خیز بی پرده بگو ای سهراب.

ماجرای گل بی قطره آب.

آری آری ای دوست.

راست می گفت سپهری آری.

قبله ام یک گل سرخ.

مُهر تربت باشد همه اش جنس بلور.

با چنین قبله ومُهری نشوم از حق دور.

آری آری ای دوست.

راست می گفت سپهری آری.

قبله ام یک گل سرخ.

گل سرخی که نه قرمز، آبیست.

و رخش مهتابیست.

و به اندازه لبهای پر از آتش عشق،

کار او بی تابیست.

شک روا نیست گل من آبیست.

بس که بی آب شده مهتابیست!

ولی از خون گلو سرخابیست.

همه جا پر شده از شیون او .

وای بر حال رباب(س).

گاهواره خالیست.

همه جا پر شده از عطر گل سرخ حسین(ع).|

و شمیم گل سرخ.

عطر دلجوی شمیم سیب است.

آری آری ای دوست.

راست می گفت سپهری آری.

قبله ام یک گل سرخ.

فاطمی هستم و با دیده سرخ.

دیده ای که پر از اشک شده.

از غم لعل لب تشنه لبان میمیرم.